Luciana Frassati-Gawrońska (autor)

Opis

Luciana Frassati-Gawrońska (1902–2007), włoska działaczka społeczna, poetka i pisarka, absolwentka prawa Uniwersytetu Turyńskiego (1923), córka Alfredo Frassatiego, założyciela, właściciela i redaktora naczelnego liberalnego dziennika turyńskiego „La Stampa”, senatora Królestwa Włoch i malarki Adelaide Ametis, siostra świętego Pier Giorgia Frassatiego, charyzmatycznego działacza społecznego, żona polskiego dyplomaty Jana Gawrońskiego. W czasie II wojny światowej, korzystając z paszportu dyplomatycznego i znajomości w najwyższych sferach, z poświęceniem niosła pomoc Polakom, doprowadziła m.in. do uwolnienia z hitlerowskiego obozu koncentracyjnego Sachsenhausen (Oranienburg) 101 profesorów krakowskich (aresztowanych w ramach Sonderaktion Krakau), a także zorganizowała ucieczkę Heleny Sikorskiej, żony gen. Władysława Sikorskiego, z okupowanej Warszawy do Włoch. Za zasługi oddane Polsce została w 1993 roku odznaczona przez prezydenta Lecha Wałęsę Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej. Autorka tomików poezji: In ogni sera (1947), Stanco viaggio (1951), Ultime sette (1965), All’ombra delle cose (1969), Miasta dalekie (1970), Echi (1987), Sole in miniera (1988); albumów: Torino come era, 1861–1915 (1961), Genova come era, 1870–1915 (1960), Il Maestro. Arturo Toscanini e il suo mondo (1967), a także bogato udokumentowanej sześciotomowej biografii ojca, Un uomo, un giornale. Alfredo Frassati (1978–1982) i bogato ilustrowanego opracowania albumowego o twórczości malarskiej matki wraz z jej obrazami, Adelaide Frassati Ametis. Pittrice (1995), a także licznych publikacji poświęconych życiu i działalności brata Pier Giorgia.